Basiskenmerken van halfgeleiderladingsdragers

Jul 06, 2026

Laat een bericht achter

De fundamentele kenmerken van halfgeleiderladingsdragers-zoals transportvermogen, geleidingstype en fotostroompolariteit-worden bepaald door de interne microstructuur van het materiaal en externe omstandigheden.

 

Carriermobiliteit is een cruciale parameter voor het evalueren van de prestaties van organische halfgeleidermaterialen. Het wordt collectief beïnvloed door microscopisch kleine fysische mechanismen, waaronder intermoleculaire elektronische koppeling (ladingsoverdrachtsintegralen), intramoleculaire trillingskoppeling (reorganisatie-energie) en moleculaire stapelparameters (zoals afstand *r* en hoeken *θ* en * *). Theoretische modellen maken de afleiding mogelijk van vergelijkingen die de mobiliteitsanisotropie beschrijven, waardoor extreme mobiliteitswaarden en hun overeenkomstige richtingen kunnen worden voorspeld. Het wijzigen van de lengte van de koolstofketens in de zijketens kan de dichtheid van de kristalpakking veranderen, waardoor de mobiliteit van de drager wordt verbeterd.

 

In twee-dimensionale Van der Waals-halfgeleiders kan externe druk Peierls-vervorming veroorzaken, waardoor een omschakeling in het geleidingstype mogelijk wordt (van n-type naar p-type, of omgekeerd) tijdens een faseovergang van halfgeleider-naar-halfgeleider. Het fotothermo-elektrische effect kan worden gebruikt om de polariteit van de drager te bepalen; De richting van de zelf-aangedreven fotostroom kan bijvoorbeeld onder hoge druk worden omgekeerd. Bovendien verbetert druk de opto-elektronische respons van BiI3 aanzienlijk, wat resulteert in een toename van de fotostroom met meer dan drie ordes van grootte en een uitbreiding van het spectrale responsbereik tot in de optische communicatieband (1650 nm).

Aanvraag sturen
Aanvraag sturen